امروز : شنبه ۳ تیر ۱۳۹۶
تاریخ : ۱۳۹۴/۰۹/۲۸ - ۹:۴۲ ذخیره فایل ارسال به دوستان

شیوه انتخاب مردم در انتخابات مجلس شورای اسلامی چگونه خواهد بود؟

انتخابات مجلس دهم شورای اسلامی‌بعد از انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری به عنوان تاثیرگذارترین انتخابات در سرنوشت سیاسی کشور این روزها بحث داغ جلسات و نشست‌های چراغ خاموش برخی گروه‌های سیاسی است. به گزارش نبض سحر، در آستانه برگزاری دهمین دوره  انتخابات مجلس شورای اسلامی شایسته است به وظایف نمایندگان مجلس به عنوان عضوی از […]

انتخابات مجلس دهم شورای اسلامی‌بعد از انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری به عنوان تاثیرگذارترین انتخابات در سرنوشت سیاسی کشور این روزها بحث داغ جلسات و نشست‌های چراغ خاموش برخی گروه‌های سیاسی است. به گزارش نبض سحر، در آستانه برگزاری دهمین دوره  انتخابات مجلس شورای اسلامی شایسته است به وظایف نمایندگان مجلس به عنوان عضوی از قوه مقننه که در جمهوری اسلامی ایران از اهمیت بالایی برخوردار است اشاره کرده و در تصمیم گیری بهتر، شما عزیزان را یاری نماییم   تا بدانیم چه کسی را برای چه کاری برمی گزینیم.
کل فصل ششم قانون اساسی در ۳۸ ماده (از ماده ۶۲ تا ۱۰۰) به اختیارات، صلاحیت ها و… قوه مققنه پرداخته است که براساس اصل  ماده ۷۱ : مجلس شورای اسلامی در حدود مقرر در قانون اساسی می تواند قانون وضع کند. آن چه تاکنون معمولا در حوزه انتخابیه شهرستان های ابهر خرمدره و سلطانیه از سوی نامزدهای مجلس قبل از انتخابات و  نمایندگان مجلس پس از انتخابات مطرح  شده یا از سوی  بخش عمده ای از مسئولین و مردم از نماینده مطالبه شده،  بیشتر بر امور اجرایی، جاری و عمرانی تمرکز دارد که در حقیقت بخش اعظم آن از وظایف  قوه مجریه و مسئولین محلی و منطقه ای است. این موضوع آن قدر رایج شده که نمایندگان مجلس نیز در گزارش عملکرد خود، اقدامات اجرایی که در طی دوران نمایندگی در حوزه انتخابیه با اعتبارات دولتی یا همت خیرین انجام شده به عنوان عملکرد خود تدوین می کنند و ارائه می دهند!
اگر نماینده مجلس با تحقیق، شناخت  و بررسی کافی، پیگیر ارائه طرح های ملی، کارآمد و موثر باشد از طریق تصویب قوانینی که به پیشرفت و توسعه کشور کمک می کند، می تواند به منطقه خود نیز یاری برساند. ضمن آن که با بررسی نقاط قوت و ضعف و فرصت و تهدیدهای منطقه، به جای پیگیری مقطعی، با ارائه طرح ها و رایزنی برای تصویب، می تواند توسعه متوازن و پیشرفت را برای مردم منطقه ملموس تر سازد.
نظارت از دیگر وظایف نماینده است که در بعد کلان و منطقه ای می تواند بسیار حایز اهمیت باشد اما این نظارت نباید حالت افراط یا تفریط به خود گرفته، یا از آن بهره برداری جناحی شود. مشورت با نمایندگان در امور اجرایی و انتصاب ها لازم است اما دخالت مستقیم در امور اجرایی یا تهدید در صورت عدم اجرای سلیقه ای خاص، نشان از افراط دارد و از سوی دیگر بی توجهی به قانون شکنی ها و اختلاس های متعددی که افشا شده و حکم قضایی نیز گرفته اند از تفریط و بی توجهی یا عدم نظارت خبر می دهند.
بر اساس ماده ۷۶ قانون اساسی: مجلس حق تحقیق و تفحص در تمام امور کشور را دارد. نظارت نمایندگان عام است و می تواند در حوزه های مختلف باشد اما عملکرد آنان به ویژه در زمان رای اعتماد به وزرا، طرح سوال و استیضاح، پیگیری رعایت قوانین و جلوگیری از قانون شکنی، رعایت عدالت، دفاع از حقوق ملت و منافع حوزه انتخابیه زیر ذره بین است.
کسی منکر رسیدگی به امور حوزه انتخابیه توسط نماینده نیست اما اعتقاد بر آن است که نمایندگان  با بررسی و شناخت دقیق توانمندی ها و مشکلات منطقه از طریق ایفای وظایف نمایندگی، می توانند ماندگارتر به آن ها جامه عمل بپوشاند تا این که بخواهند به صورت موردی به حل موضوع بپردازند یا ماه ها وقت خود را صرف جابجایی یا انتصاب مسئول اجرایی نمایند.
به نظر می رسد پس از گذشت ۹ دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی، در انتخابات مجلس دهم باید به سمت  برنامه محوری بریم و از فرد محوری بپرهیزیم. اگر مردم و رای دهندگان از نامزدها، برنامه مطالبه کنند، نامزدها نیز به سمت بررسی و شناخت بهتر مسایل ملی و منطقه و برنامه ریزی در راستای  ایفای وظایف اصلی خویش خواهند رفت که در آن صورت تاثیر نماینده های قوی و کار آمد در پیشرفت و توسعه کشور و منطقه بیش از پیش آشکار خواهد شد.

باید این نکته مهم را متذکر شد که برخلاف ادوار گذشته که معمولا انتخابات در ایران “هویت محورانه” بوده است این بار به نظر می رسد انتخابات” برنامه محور” است. هر گروه و جناحی برنامه بهتری ارائه دهد قطعا پیروز است. این بار مردم بر این مبنا رای نمی دهند که هویت یک کاندیدا اصلاح طلب یا اصول گرا تعریف می شود یا القاب یک نامزد چیست؟ بلکه مردم به دنبال برنامه های دقیق و مشخص برای حل مشکلات شان هستند و به برنامه ها رای می دهند
این گمان زنی نشات گرفته از تجربه آن انتخابات ریاست جمهوری در سال ۹۲ است. یک کاندیدا صرفا به دلیل این که یک برنامه مدون و دقیق برای رفع مشکلات هسته ای کشور و سیاست خارجی که در آن زمان مهم ترین دغدغه کشور بود رای آورد. انتخاب رویه عقلانی در سیاست خارجی مهم ترین برنامه ای بود که مردم به آن رای دادند. فارغ از هویت کاندیداها. شاید بتوان گفت که در انتخابات اسفند ۹۴ برای مجلس شورای اسلامی مردم بیشتر رویکردشان به برنامه ها در سیاست های داخلی از جمله سیاست گذاری های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است.
با این که هنوز برای یک پیش بینی دقیق از نحوه مشارکت مردم در انتخابات مجلس شورای اسلامی و نحوه توزیع آرا زود است در چنین بستری به نظر می رسد احزاب و گروه های سیاسی در انتخابات آتی موفق خواهند بود که ورای بحث های مبهم و کلی هویت محورانه ، تلاش کنند مطالبات واقعی و روزمره مردم را دریابند و  برای آن برنامه دقیق و مدون ارائه دهند. در شرایط فعلی مردم قطعا هم به کسانی رای می دهند که فارغ از دعواهای فرسایشی جناحی خسته کننده که بیشتر یک دعوای “هویت محورانه” است، برای رفع مشکلات اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی شان برنامه مشخصی داشته باشند.

انتهای پیام/ نویسنده: حسین آقامیری

برچسب‌ها

دیدگاه بینندگان
ارسال دیدگاه